Niemiecki dowód rejestracyjny to Zulassungsbescheinigung Teil I, potocznie „mały brief”. Zawarte w nim kody są ujednolicone w Unii Europejskiej, dlatego pola takie jak E, D.1 czy P.3 można odczytać także przy rejestracji auta w Polsce. Do kompletu dokumentów potrzebujesz również Zulassungsbescheinigung Teil II, czyli „dużego briefu”.

Teil I kierowca przechowuje zwykle w samochodzie. Dokument zawiera numer rejestracyjny, dane pojazdu, właściciela oraz podstawowe parametry techniczne. Jego charakterystyczny format to około 106 × 210 mm. Poniższe zestawienie pozwala szybko odczytać najważniejsze pozycje.

Najważniejsze kody w niemieckim dowodzie rejestracyjnym

Nazwa niemiecka może różnić się od polskiego opisu, ale sam kod ma znaczenie wynikające z unijnego wzoru dokumentu. Szczególną uwagę zwróć na numer VIN w polu E oraz datę pierwszej rejestracji w polu B.

Kod Nazwa niemiecka Znaczenie po polsku
A Amtliches Kennzeichen Numer rejestracyjny pojazdu
B Datum der Erstzulassung Data pierwszej rejestracji, a nie data produkcji ani data homologacji
C.1 Halter Nazwisko i imię posiadacza pojazdu
C.3 Anschrift Ulica, kod pocztowy i miejscowość posiadacza
D.1 Marke Marka pojazdu
D.3 Handelsbezeichnung Nazwa handlowa lub model pojazdu
E Fahrzeug-Identifizierungsnummer Numer VIN, czyli indywidualny numer identyfikacyjny pojazdu
F.1 Technisch zulässige Gesamtmasse Dopuszczalna masa całkowita wynikająca z danych technicznych
P.1 Hubraum Pojemność skokowa silnika
P.2 Nennleistung in kW Moc silnika wyrażona w kilowatach
P.3 Kraftstoffart oder Energiequelle Rodzaj paliwa lub źródło energii

W dokumencie występuje także pole I, wskazujące datę ostatniej rejestracji. Na niektórych formularzach można znaleźć dodatkowe pozycje, między innymi dotyczące homologacji, mas lub wymiarów pojazdu. Nie należy mylić pola B z oznaczeniem daty homologacji. Data pierwszej rejestracji znajduje się właśnie przy B.

Zulassungsbescheinigung Teil I i Teil II – czym się różnią?

Od 2005 roku niemiecki system korzysta z dwóch dokumentów. Teil I zastąpił dawny Fahrzeugschein, a Teil II jest następcą Fahrzeugbrief. Obie części dotyczą tego samego pojazdu, ale pełnią różne funkcje.

Dokument Rola Przechowywanie i zawartość
Zulassungsbescheinigung Teil I Niemiecki dowód rejestracyjny, czyli „mały brief” Dokument użytkowany przy pojeździe. Zawiera numer rejestracyjny, VIN, dane posiadacza i parametry techniczne.
Zulassungsbescheinigung Teil II Karta pojazdu, czyli „duży brief” Dokument w formacie A4, przechowywany poza samochodem. Potwierdza dane pojazdu i wskazuje informacje dotyczące jego posiadania.
Fahrzeugschein i Fahrzeugbrief Stary system dokumentów Wzory używane przed zmianą z 2005 roku. Mogą nadal występować przy starszych pojazdach.

Do rejestracji sprowadzonego pojazdu w Polsce potrzebny jest komplet dokumentów, czyli Teil I i Teil II. W przypadku starszych samochodów mogą to być odpowiednio Fahrzeugschein i Fahrzeugbrief. Stary wzór nie jest automatycznie nieważny, ale dokumenty powinny tworzyć spójny komplet, a nie mieszankę starego i nowego systemu.

Co sprawdzić w fizycznym dokumencie?

Przed zakupem porównaj dane z dowodu, samochodu i umowy. Największe znaczenie mają następujące elementy:

  • Numer VIN – sprawdź, czy oznaczenie z pola E jest identyczne z numerem na nadwoziu, tabliczce znamionowej i innych dokumentach.
  • Numer rejestracyjny – porównaj pole A z tablicami oraz oznaczeniem znajdującym się na szybie, jeśli pojazd jest jeszcze zarejestrowany.
  • Dane stron umowy – nazwę firmy lub imię i nazwisko, adres oraz dane pojazdu zestaw z polami C.1–C.3 i dokumentem sprzedaży.
  • Parametry techniczne – sprawdź zgodność marki, modelu, pojemności, mocy, rodzaju paliwa i masy z rzeczywistym pojazdem.
  • Badanie TÜV – zweryfikuj wpisy i terminy badań technicznych oraz ewentualne dokumenty z przeglądu, które mogą zawierać informacje o usterkach lub przebiegu.
  • Wyrejestrowanie pojazdu – zwróć uwagę na adnotacje lub pieczęcie niemieckiego urzędu komunikacji potwierdzające wycofanie auta z niemieckiej rejestracji.

Jeżeli dokument został zgubiony albo dane są niespójne, przed zakupem wyjaśnij sprawę w niemieckim urzędzie komunikacji, czyli Zulassungsstelle. Brak jednej z części dokumentacji może uniemożliwić rejestrację w Polsce. Najważniejsza zasada kontroli jest prosta: VIN z pola E musi być zgodny z numerem przypisanym do pojazdu, a wszystkie dane powinny odpowiadać umowie sprzedaży.


W skrócie: Zulassungsbescheinigung Teil I służy do codziennego potwierdzania danych pojazdu, a Teil II uzupełnia dokumentację przy sprzedaży i rejestracji. Kody A, B, D.1, D.3, E oraz P.1–P.3 pozwalają szybko odczytać podstawowe informacje bez tłumaczenia każdego niemieckiego opisu.